Walvistop mislukt - illegale vangst gaat onverminderd voort

Wereldwijd verbod op walvisjacht nog altijd met voeten getreden

Waarom jagen op walvissen?

De jacht op walvissen is al sinds 1986 verboden, door een verdrag dat door alle leden van het IWC is geratificeerd. Japan, Noorwegen en IJsland hebben de jacht op walvissen desondanks nooit stilgelegd of inmiddels weer hervat. Japan jaagt naar eigen zeggen vooor het doen van wetenschappelijk onderzoek... maar Japan lijkt niet eens een poging te doen om dit geloofwaardig te maken. IJsland en Noorwegen zijn minder hypocriet en geven toe te jagen met commerciële doeleinden... een schotel met walvisbiefstukreepjes is voor sommigen -waaronder een aantal Nederlandse toeristen op Hyves - niet te versmaden.

Van rubberboot naar vergadertafel - Polderen om de walvis te redden

De strijd om de walvis te beschermen tegen jagers en 'wetenschappers' vindt niet meer plaats in rubberbootjes, maar in vergaderzalen en rechtzalen.

Zo heeft Greenpeace zich over haar bezwaren heengezet en steunt het overleg tussen de landen die lid zijn van het IWC (Internationale Walvisvaart Commissie), waarin Japan, Noorwegen en IJsland met de overige leden al enige tijd een oplossing proberen te vinden voor de huidige situatie, waarin mazen in de wet worden aangegrepen om het wereldwijde verbod te omzeilen.

Tegelijkertijd heeft Australië een aanklacht tegen Japan ingediend bij het Internationaal gerechtshof in Den Haag. Hoewel dit een nettere aanpak is dan jezelf vastketenen aan gebouwen of met een rubberbootje onder een vat radioactief afval gaan varen, valt deze aanklacht bij Greenpeace in slechte aarde vanwege de ongelukkige timing. Het feit dat Japan helemaal fout zit en door velen gezien kan worden als de 'bad guy' dient wat Greenpeace betreft met een dergelijke aanklacht niet 'officieel' gemaakt te worden, zo vlak voor het begin van de onderhandelingen.

Kiezen tussen twee kwaden: vangstquota of leidzaam toezien

Waar ging het IWC overleg over? Wat voor een compromis lag er op tafel? Het voorstel hield in dat er voor Japan, Noorwegen en IJsland een uitzondering gemaakt zou worden op het internationale walvisjachtverbod. Dat zou betekenen dat ze verlost zouden worden van hun status als 'crimineel' land. In ruil voor een salonfähige status zouden de betrokken landen structureel minder walvissen gaan vangen dan tot nu toe. In de verte is het voorstel te vergelijken met het legaliseren van prostitutie in ruil voor de afdracht van belastingen en BTW!

Quota nergens op gebaseerd

Critici -waaronder veel wetenschappers- zeggen dat het compromis een vooruitgang zou betekenen ten opzicht van de huidige situatie. Zij merken hierbij op dat het compromis helaas voorbij gaat aan het feit dat de walvisjacht gewoon principieel verboden moet zijn totdat overduidelijk is dat de wereldwijde walvisstand zich overduidelijk heeft hersteld.

Nederland geen doorvoerhaven meer voor walvisvlees

Rotterdam is een doorvoorhaven voor de hele wereld, zo ook van walvisvlees, zo bleek na een recente blokkade-actie van Greenpeace. Naar aanleiding van deze actie heeft de Tweede Kamer vragen gesteld aan demissionair minister Verburg. Zij heeft beloofd de IJslandse ambassadeur te laten weten dat de Kamer geen prijs stelt op dit soort transporten...

Japan zet te hoog in

Japan heeft de IWC-onderhandelingen van 2010 opgeschort. Hun Vice-minister van Visserij, Yasue Funayama, ‘betreurt’ het uitblijven van een compromis. De reden: het voorgestelde quotom was te laag... en ook de afbouw naar 0 gevangen walvissen over een periode van 10 jaar was voor hen niet acceptabel. Het goede nieuws: ze hebben hun IWC-lidmaatschap niet opgezegd, dus de deur staat open voor verdere onderhandelingen.

Vinden Japanners walvisvlees nou echt zó lekker?

In haar scriptie Japanologie heeft Judith Wouters, master Japanologie aan de K.U. Leuven zich verdiept in de redenen waarom Japan zo actief blijft jagen op walvissen. Zij concludeert dat de ambtenaren van het Japanse Agentschap voor Visserij vrezen voor een daling van hun budgetten, het aantal baantjes en afname van hun politieke macht en daarom achter het tot nu toe gevoerde beleid blijven staan.

Is natuur uitdrukken in geldbedragen misschien de oplossing?

Over het algemeen zijn natuurbeschermers erg terughoudend in het uitdrukken van de waarde van hun activiteiten in geld. Zouden we nog steeds ecoducten bouwen als blijkt dat één extra geredde egel EUR 10.000 zou kosten? De kunst is in dit soort gevallen alle opbrengsten mee te nemen, zoals het feit dat de huizenprijzen of inkomsten van dagjesmensen in de buurt van natuurschoon zouden dalen als stand van de lokale flora en fauna terugloopt.

Het beschermen van walvissen lijkt niet alleen moreel, maar ook financieel de meest aantrekkelijke optie te zijn. Walvissen zijn levend meer geld waard dan dood: volgens een studie in het Britse wetenschappelijke tijdschrift Marine Policy waren 13 miljoen walvistoeristen afgelopen jaar samen goed maar liefst USD 2,3 mld omzet en bezorgen 13.000 mensen een baan. Een studie van Als het walvistoerisme blijft groeien zoals de afgelopen 2 decennia, komen er straks ieder jaar nog 5700 extra banen bij, waarvan een groot deel in ontwikkelingslanden.

Kan het Wereld Natuurfonds niet gewoon alle walvissen kopen in plaats van beschermen? Het WNF zou wereldwijd toeristenbelasting kunnen innen en dit voor een deel aan haar aandeelhouders kunnen uitkeren als divident. Bijkomend voordeel: als een walvisjager een van "hun" dieren zou doden, zou het WNF hen kunnen aanklagen voor beschadiging van eigendom!

Doe mij maar een paar walvis-aandelen van het Wereld natuur Fonds!